In de volkskrant van 16 mei schrijft Michael Zeeman het stukje:  alleen joodse schrijvers  waarin hij beweert dat je in de Israelische boekwinkel alleen boeken van joodse schrijvers kunt kopen. Je vraagt je in alle eer en gemoede af wat iemand ertoe brengt om zo’n eenvoudig aantoonbare leugen op te schrijven. Maar Israel afkatten is een grote hobby  en dan  lijken zelfs boekwinkels een stok te zijn om de hond teslaan. Bijna alle (niet joodse) buitenlandse literatuur die ik delaatste jaren heb gelezen is mij juist aangeraden in Israel. In de reacties op het internet wordt ook op alle mogelijke manieren aangetoond hoe onwaar deze bewering is. Yochanan Visser  dient hem uitstekend van repliek, maar dat neemt niet weg dat dit soort stukken steeds weer verschijnen.
Het onderwerp op zich is naar mijn mening niet erg interessant. Maar dat weerhoudt enkele lezers er niet van om de gelegenheid aan te grijpen om ons deelgenoot te maken van hun enge mening. Hier volgen er een paar :

• Zelf vind ik het niet erg dat er geen joodse boeken te vinden zijn, allemaal zionistische propaganda.
• Dat in Israëlische boekhandels nauwelijks kritische boeken over Israëlen over discriminatoire elementen van het het Jodendom te vinden zijn,is niet verwonderlijk.
• Die verwijzing naar exclusivistische, particularistische endiscriminatoire elementen van de Joodse cultuur, religie, traditie en(sinds 1948) politiek zijn in dit verband volledig ‘on-topic’
• Kijk, dit is nu weer zo typerend voor de discussies over het (al ofniet) exclusivistische en discriminatoire karakter van het Jodendom: Deéchte vragen en kritieken worden daarbij telkens zorgvuldig vermeden
• Het wordt pas zorgelijk als mensen die zelf in een steeds beperkteretribale en culturele kring leven aan hun geborneerde opvattingen envoorkeuren een universele gelding toekennen en die in publicaties endiscussies aan anderen gaan opdringen. Kosmopolitisme krijgt dan eennogal dwingend karakter: U moet instemmen met onze zienswijzen en onzemanier van doen per definitie goedkeuren,
• Van ‘ex-slaaf’ via holocaust ‘slachtoffer’ tot christen-hater enderhalve moslim-vervolger..
• Wat mij steekt is dat er individuen zijn die zich verstoppen achterallerhande nonsens en met behulp van kapitaal de ‘kunst’ verstaan omhet geheel als een wonder der Israelieten te bestempelen dat men eenlapje zand heeft weten om te toveren.Wat mij steekt is dat men zich ver verheven voelt boven een ieder ander als het ‘uitverkoren’ ‘volk’ zijnde.

Dit soort reacties zitten er altijd tussen als er en stuk over Israel verschijnt. Alle antisemitische platitudes komen voor. Het anti-israelisme en het antisemitisme passen hier naadloos aan elkaar. Ik ontmoet deze mensen eigenlijk zelden in levende lijve, maar door het internet weet ik dat ze er nog -of weer- zijn. Ik ben alert, soms zelfs gealarmeerd. U ook?