Het is bizar dat de voorzitter in spe van de Unesco, debelangrijke culturele tak van de Verenigde Naties, een opruier en eencultuurbarbaar is. Maar in de Nederlandse krant heb ik er niets over gelezen.

Faroek Hosny, de Egyptische minister van Cultuur van deafgelopen 15 jaar, lijkt de gedoodverfde volgende Directeur Generaal van deUNESCO als niemand er iets tegen doet. Maar Meneer Hosny is niet voor hetverenigen van naties.

Hij heeft een onverbloemde haat en minachting voor deIsraëlische cultuur. Hij verklaart in 2001 “dat die cultuur niets heeftbijgedragen aan de Beschaving, want het heeft zich slechts de bijdragen vananderen toegeëigend” , en ook:. “Het is een inhumane cultuur; het is eenagressieve, racistische, pretentieuze cultuur, gebaseerd op één simpelprincipe: stelen wat niet van jou is, en daarna beweren dat het van jezelf is”.Hosny verklaarde ook dat hijzelf de ‘aartsvijand’ was van alle pogingen om de betrekkingen van zijn land metIsraël te normaliseren. Toen in 2008 een afgevaardigde van het Egyptischeparlement zijn vrees uitte dat de bibliotheek van Alexandrië Israëlische boekenzou aanschaffen antwoordde onze aanstaande directeur van de UNESCO: “Verbranddeze boeken. Als je ze aantreft, zal ik ze zelf persoonlijk voor uw ogen verbranden”.
Als u nog even dacht dat het alleen anti-israelisme betrof en geenantisemitisme dan helpt onze Faroek Hosny u uit de droom. In 2001 in het dagbladRuz-al-Yusuf verklaart hij: ‘dat Israël werd geholpen bij zijn duistereintriges door de infiltratie van Joden in de internationale media, en door hetjoodse diabolische talent om leugens te verspreiden’. Deze uitspraken zijnslechts een kleine greep – en niet eens de meest stuitende – uit de ontelbare opruiendeverklaringen die deze minister de afgelopen jaren heeft gedaan.

In Frankrijk werden de filosoof Bernard-Henri Lévy, deregisseur Claude Lanzmann, en de Nobelprijswinnaar Elie Wiesel, hier zo door verontrust dat zij in een open brief o.a. schreven: FaroukHosny is eengevaarlijk man, een opruier van harten en geesten. Er is nog maar heel weinigtijd om de grote fout te voorkomen dat Mr.Farouk Hosny wordt bevorderd tot dezehoge post.
Ze vragen alle landen die toegewijd zijn aan de vrijheid en de cultuur om eentegenkandidaat te stellen voor 30 mei, om in ieder geval de nodige initiatievente nemen om de ramp af te wenden die deze benoeming zou betekenen.
Zij doen een beroep op een ieders geweten om te voorkomen dat de UNESCO inhanden valt van een man, die bij het horen van het woord ‘literatuur’, antwoordtmet “boekverbranding”.

Of is het geen antisemitisme en heeft hij in eigen land de boeken ook laten verbranden? Dat zou tenminste wel verklaren waarom na 15 jaar onder zijn ministeriëleverantwoordelijkheid nog steeds meer dan 40% van de Egyptische bevolking nietkan lezen of schrijven. Of maakt hem dat juist zo geschikt voor de post?

Rosa van der Wieken- de Leeuw

In de volkskrant van 16 mei schrijft Michael Zeeman het stukje:  alleen joodse schrijvers  waarin hij beweert dat je in de Israelische boekwinkel alleen boeken van joodse schrijvers kunt kopen. Je vraagt je in alle eer en gemoede af wat iemand ertoe brengt om zo’n eenvoudig aantoonbare leugen op te schrijven. Maar Israel afkatten is een grote hobby  en dan  lijken zelfs boekwinkels een stok te zijn om de hond teslaan. Bijna alle (niet joodse) buitenlandse literatuur die ik delaatste jaren heb gelezen is mij juist aangeraden in Israel. In de reacties op het internet wordt ook op alle mogelijke manieren aangetoond hoe onwaar deze bewering is. Yochanan Visser  dient hem uitstekend van repliek, maar dat neemt niet weg dat dit soort stukken steeds weer verschijnen.
Het onderwerp op zich is naar mijn mening niet erg interessant. Maar dat weerhoudt enkele lezers er niet van om de gelegenheid aan te grijpen om ons deelgenoot te maken van hun enge mening. Hier volgen er een paar :

• Zelf vind ik het niet erg dat er geen joodse boeken te vinden zijn, allemaal zionistische propaganda.
• Dat in Israëlische boekhandels nauwelijks kritische boeken over Israëlen over discriminatoire elementen van het het Jodendom te vinden zijn,is niet verwonderlijk.
• Die verwijzing naar exclusivistische, particularistische endiscriminatoire elementen van de Joodse cultuur, religie, traditie en(sinds 1948) politiek zijn in dit verband volledig ‘on-topic’
• Kijk, dit is nu weer zo typerend voor de discussies over het (al ofniet) exclusivistische en discriminatoire karakter van het Jodendom: Deéchte vragen en kritieken worden daarbij telkens zorgvuldig vermeden
• Het wordt pas zorgelijk als mensen die zelf in een steeds beperkteretribale en culturele kring leven aan hun geborneerde opvattingen envoorkeuren een universele gelding toekennen en die in publicaties endiscussies aan anderen gaan opdringen. Kosmopolitisme krijgt dan eennogal dwingend karakter: U moet instemmen met onze zienswijzen en onzemanier van doen per definitie goedkeuren,
• Van ‘ex-slaaf’ via holocaust ‘slachtoffer’ tot christen-hater enderhalve moslim-vervolger..
• Wat mij steekt is dat er individuen zijn die zich verstoppen achterallerhande nonsens en met behulp van kapitaal de ‘kunst’ verstaan omhet geheel als een wonder der Israelieten te bestempelen dat men eenlapje zand heeft weten om te toveren.Wat mij steekt is dat men zich ver verheven voelt boven een ieder ander als het ‘uitverkoren’ ‘volk’ zijnde.

Dit soort reacties zitten er altijd tussen als er en stuk over Israel verschijnt. Alle antisemitische platitudes komen voor. Het anti-israelisme en het antisemitisme passen hier naadloos aan elkaar. Ik ontmoet deze mensen eigenlijk zelden in levende lijve, maar door het internet weet ik dat ze er nog -of weer- zijn. Ik ben alert, soms zelfs gealarmeerd. U ook?

Een simpele richtlijn om te laten zien dat een (meestal historische) figuur je niet bevalt is door hem joods te verklaren. In somige fabels is de vader van Hitler een jood. Nu stuurde iemand mij een website waarop Stalin (megamoordenaar een mega-antisemiet) zelf een jood wordt genoemd. De website probeerde aante tonen dat Duitsland het slachtoffer was van WO II. Stalin was instrumenteel in de overwinning op Duitsland en was dus een jood. Op dezelfde website wordt gemeld dat bij de onderhandelingen over de vrede van Versailles ( eind WO I) aan geallieerde kant 80 % van de betrokkennen joods was. Ik meld de website niet, want ik wil helemaal niet dat ze vereerd worden met uw bezoek.
Media zijn een machtig middel en internet in het bijzonder. Via internet kan je alles leren over het seksleven van de rode mier, over zuid-marokkanse recepten voor couscous, hoe maak ik mijn eigen bermbom en waarom de joden de schuldig zijn aan min- of meer alle conflicten ter wereld. Misschien zouden we vereerd moeten zijn, omdat men ons zo machtig acht. Maar het belang is de mythe-vorming.
Tot voor kort moest een antisemiet nog moeite doen om zijn boodschap te verspreiden. De katholieke kerk had natuurlijk een goed geolied marketing instrument voor de verspreiding van het "gebed ter bekering van de perfide joden". Maar de verspreiding van de protocollen van de wijzen van zion, bijna zeker samengesteld door de geheime politie van de Tsaar, kostte meer tijd. Het pamflet moest worden gedrukt en verspreid. Het heeft tientallen jaren gekost om een redelijke oplage in het buitenland te bereiken. Maar toen was het dan ook een klassieker geworden. Verder moest men het doen met geruchten. Het voordeel van geruchten is dat je ze niet hoeft te bevestigen en dus ook niet hoeft te ontkennen. En bij gebrek aan soaps en crimeseries ging een sappig gerucht erin als koek, zoals een verdwenen kind dat bijna zeker, nee geheel zeker, door joden is vermoord om door de matses te roeren. Die geruchten krijgen nu een nieuw leven als onbetwiste waarheid op het internet. Alles wat je kan bedenken zet je op het internet en het is waar geworden. Stalin en Hitler zijn joden. Het wachten is op de eerste berichten dat Mugabe en Osama bin Laden eigenlijk een joodse moeder hebben.

De magnolia bloeit, de matzes staan voor het grijpen en de mierikwortel ligt klaar voor zijn rol als bitter kruid. Maar ik heb al geen bitter kruid meer nodig nadat ik even over youtube heb gesurfd. Iran is niet anti-israel, Iran behoort tot de ergste soort antisemieten. Drie keurig in het pak gestoken, intellectueel kijkende heren vertellen elkaar op TV dat de holocaust niet heeft bestaan. De naam bestaat wel, maar komt van een incident in yemen in de tweede van de huidige jaartelling waar joden christenen hebben vermoord. Maar ze nemen hun antisemitisme een stap verder. In Europa kon geen holocaust zijn omdat er helemaal niet zoveel joden waren, maar omgekeerd hebben joden in frankrijk kinderen vermoord, want dat bloed hebben ze nodig om de matzes op smaak te krijgen. Zelf zien? bloedsprookje
Als u na het zien van deze video nog niet misselijk bent geworden, dan kunt u nog even naar de universiteit van Gaza, waar twee Gazanen een sketch opvoeren voor een enthousiast publiek van studenten. Joden drinken niet alleen graag het bloed van Moslims, ze wassen er zelfs hun handen in. bloedsprookje 2  Nou krijg je daar erg plakkerige handen van, maar misschien is dat weer handig omdat het geld er dan gemakkelijk aan blijft hangen. Ik ben niet alleen misselijk (en dat voor ik zelfs maar een matze heb gegeten) maar ook verbluft. Verbluft over het menselijk brein dat bereid is iedere vorm van kennis opzij te schuiven om het emotionele gelijk te krijgen. Ach we gebruiken allemaal wel een een leugentje om bestwil, misschien liegen we zelfs wel eens zonder iemands bestwil. Maar misschien wordt ik niet goed van deze demonische leugens omdat ik begrijp dat geen enkele vorm van bewijs, kennis, argument of overtuiging hier iets tegen kan doen. U en ik kunnen het op youtube zien en ervan gruwen. Maar hoeveel mensen kijken ernaar en denken dan: "Oh zo zit het! Die joden drinken bloed. Het zijn vampiers, het zijn geen mensen."
U denkt van niet? Laten we het hopen. Morgen is het Pesach, de bevrijding van de joden uit de slavernij. Ik eet matzes met bruine suiker.

<!– /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";}@page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–>

In Duitsland is een debat gaande over de vergelijking tussen islamofobie en antisemitisme. Het is inderdaad modeom die twee in één adem te noemen. De betekenis van dewoorden is echter al niet congruent. Het ene betekent "angst voor de islam" en het andere betekent “tegen semieten” waarbijsemieten staan voor joden. De echte vergelijkende term zou wellicht moetenklinken als "judaismofobie".  Als je echter de gebruikelijke termen aanhoudt, dan gaat islamofobieover angst voor de godsdienst, niet over angst voor Islamieten, noch over haat jegensislamieten. Antisemitisme geeft haat aanof in ieder geval afkeer jegens de joden als mensen. Het woordantisemitisme werd aan het eind van de 19 e eeuw voor het eerst gebruikt inDuitsland. Het heeft honderd jaar niets anders betekent dan anti-joods. Maar ook hiermee wordt een semantische truc uitgehaald. De oorsprong ligt in denaam Sjem, waar ook de Islamieten van afstammen. Nu proberen Islamitischeantisemieten het idee te verkopen dat ze nooit van antisemitisme kunnen wordenbeticht omdat ze zelf semieten zijn. En dat doorzichtige woordspel wordt nog door velenserieus genomen.

Maar als we er vanuit gaan dat we de termenniet al te letterlijk moeten nemen, is islamofobie dan wel de evenknie vanantisemitisme?

In Duitsland argumenteert Klaus Faber terechtdat de angst voor de Islam voornamelijk berust op reële zaken zoals terreurdadenin naam van de Islam, terwijl het antisemitisme altijd heeft bestaan zonderenige reële aanleiding. Daar komt bij dat nogal wat Islamieten in het Westen,gesteund door fundamentalisten in landen zoals Saoedi-Arabië, Egypte, Pakistan,Indonesië etc. de westerse waarden verwerpen en daarmee zichzelf de vijandverklaren van het land waar ze wonen. Dat is op zich een heel goede reden ombang te zijn voor fundamentalistische Islam.

Ook heeft islamofobie nooit geleidtot pogingen om de islamieten uit te roeien, terwijl antisemitisme altijd heeftgeleid tot moord en doodslag met de bedoeling om joden te bekeren, teverjagen of uit te roeien.In India hebben moslims wel te lijden onder de agressievan hindoe’s maar dat lijkt wederkerig. Ook worden de islamieten niet alsgeheel verantwoordelijk gesteld voor alle ellende in de wereld, joden wel. Dituit zich in het feit dat alle joodse en Israëlische instituten zoals kleuterscholen,synagoges, ambassades en joodse feesten al jaren lang continue bewakingvereisen. Anti-islam terrorisme bestaat eigenlijk niet en islamitischeinstituten hebben daarom ook geen bewaking nodig.

Volgens Faber is dat wat als Islamofobiewordt aangemerkt eigenlijk kritiek op de  toepassing van de Sharia in deislamitische samenleving, zowel in Islamitische landen als in het westen.

Maar er bestaat zeker discriminatie jegensmoslims, of vermeende moslims, zoals een uit Iran afkomstige inwoner vanDuitsland schreef. Maar zonder een adempauze schrijft hij vervolgens dat delezers van de Jeruzalem Post geen draad beter zijn dan de nazi’s.

De propagandamachine werkt op volletoeren, want dit alles is een aanloop naar Durban II. Daar moet Israël wordenveroordeeld wegens wandaden jegens de menselijkheid en Islamofobie wordtopgevoerd als de grootste bedreiging dat als fundamenteel kwaad bij prioriteitmoet worden bestreden.

rosa van der wieken- de leeuw

Ik hoop dat iedereen de boycott van durban 2  wil steunen. Daarvoormoet u evenop de link clicken.  boycottdurban2
Maar voor degenen die zich nog afvragen waarom een internationale anti-racismeconferentie van de VN niet moet doorgaan wil ik het nog even op een rijtjezetten.

De UN Human Rights Council is het orgaan dat de mensenrechten moet monitoren enbevorderen. Deze raad bestaat uit 47 gekozen landen, waaronder ookmensenrechten-schenders als China, Iran, Saoedi-Arabie, Lybie, Rusland, Cuba,en Venezuela. 21 van de 47 landen zijn moslimlanden en slechts 19 landen hebbeneen vrije democratie. Op 21 juni 2007 werd Lybie gekozen tot voorzitter van devolgende VN mensenrechten conferentie, ook wel genoemd Durban 2. Devicepresident komt uit Iran en de andere commissieleden uit Cuba en Pakistan.Dat zit dus wel goed met die mensenrechten. Maar in de voorbereidingen zijn aleen paar spelers afgehaakt omdat ze geen vertrouwen hebben in de goede afloop.De ervaringen met Durban 1 hebben de zichzelf respecterende landen wantrouwiggemaakt. Durban I bleek namelijk een georganiseerd excuus voor een groteantisemitische demonstratie. Nu hebben de Verenigde Staten, Canada, Italie enIsrael zich al teruggetrokken. Nederland aarzelt, maar ik mag aannemen datminister Verhagen zijn naam niet wil verbinden aan een dergelijke schandelijkevertoning. Ik heb begrepen dat Nederland bij Durban I zich wel heeft verzet tegenhet politieke misbruik door antisemitische landen en NGO’s maar heeft verzuimdom toen openlijk de conferentie te verlaten. Ik mag hopen dan deze keerNederland zich van haar dappere kant laat zien en wel op voorhand deschandelijke voornemens veroordeelt door de conferentie te boycotten. Iedersaanwezigheid verleent legitimiteit aan de besluiten van de conferentie.

Al jaren houdt de UNHRC  zich voornamelijk bezig met het veroordelen vanIsrael. Verder in de wereld  zijn er namelijk geen Joden betrokken bijmogelijke mensenrechtenschendingen maar voornamelijk moslims en daar kan de council zich niet aanbranden. Stel je voor dat de voorzitter uit Libie het moet hebben over hetwederrechtelijk gevangen vasthouden van 6 Bulgaren, of dat de vicevoorzitter uitIran het moet hebben over het stenigen van homo’s en overspelige vrouwen. Zedanken god en allah dat Israel bestaat, dat het kwaad van de wereldvertegenwoordigt.

En dan te denken dat een Canadese topdiplomaat die een debat leidde in deVerenigde Naties in geneve, zijn positie gebruikte om een spreker het woord teontnemen toen hij het antisemitisme aan de kaak stelde in Islamitische boekendie zlefs in het gebouw van de VN  werden verkocht. Zelden wordt eenantisemitische uitbarsting van Arabische sprekers afgebroken. Als dit onzevrienden al zijn, wat moet ik dan verwachten van onze vijanden?

Wat we al eerder schreven over Durban I kunt u hier lezen. Durban I

Rosa van der Wieken

Weer een leuk discussiestukje. Een vriendin stuurde mij dit filmpje toe. Het is een opname van een voorstelling van ene Andre Manuel. Ik had nooit van hem gehoord. Via een opzetje komt hij terecht bij Israel dat fosfor- en clusterbommen gooit op Beiroet. De opname dateert dus van een paar jaar terug. Dan volgt de grap dat je bij een fosforbom je kindje tenminste kan zien liggen.
"Maar clusterbommen zijn een echte rotstreek. Er zijn nog steeds kindertjes in Beiroet die hun ledematen verliezen. En wie levert ze dan de peperdure protheses? (een oprechte grapjas in de zaal roept nog even: Nederland) Nee, die worden geleverd door een gespecialiseerd bedrijf in Tel Aviv. Want hoe lang de geschiedenis ook duurt : het blijven joden."
Ik ga de discussie niet aan over het waarheidsgehalte van deze sketch, omdat het volstrekt irrelevant is voor de laatste zin.

Ik ben maar eens gaan kijken wat meneer Manuel zoal voor grappen maakt. Hij neemt alles en iedereen in de maling. In principe heeft hij mijn zegen. Maar ik ben toch wat gevoelig (sommigen zullen zeggen overgevoelig) voor dit antisemitisch karikatuur. Eerst gebruikt hij het woord rotstreek (komt verdomd dicht bij jodenstreek) en dan komt hij met de prototypale jood die overal geld aan weet te verdienen. En hier zelfs door kinderen eerst zelf te verminken en ze dan -peperdure- protheses te verkopen. Doelde meneer Manuel op de wijdverbreide truc in sommige derde wereldlanden om kinderen te verminken en ze vervolgens te gebruiken om geld voor je op te halen? Joden, kinderen verminken. Vroeger eindigde zo’n fabeltje met kinderbloed dat door de matzes werd geroerd. Moet ik blij zijn dat ons alleen verweten wordt dat we er geld aan verdienen?
Voor het geval ik dacht dat het een toevalstreffer was, stuitte ik op de volgende zin uit een vrolijke column van meneer Manuel naar aanleiding van de Gaza -oorlog.
Natuurlijk zal aan een bezoek aan het Palestijnenreservaat een stevigeprijskaart hangen, het zullen tenslotte de Joden zijn die dezefolkloristische ellende gaan exploiteren.

Overgevoelig? Andre Manuel laat inderdaad ook niets heel van moslims, christenen,vrouwen en ongetwijfeld nog een paar categorieen. Mijn gevoeligheidligt in het feit dat op basis van deze karikaturen joden stelselmatig eeuwenlang vervolgd zijn tot de dood er op volgde. Dat geldt niet voorde andere categorieen. Ik denk dat deze weerzin voortkomt uit een  racistisch vooroordeel, gewoon onvervalst, door hem zelf ontkend, antisemitisme.

En laat niemand me nog vertellen dat anti-israelisch en antisemitisch heel andere dingen zijn. Even kijken hoe het erin het echt uitziet?
http://www.youtube.com/watch?v=kyBWRiB8FIg&feature=related

Vandaag heeft Geert Wilders geinterpelleerd in de tweede kamer over het feit dat hij niet is toegelaten tot Engeland. Deze gebeurtenis toont hoe effectief de Juridische Jihad is. Een aanklacht wegens het beledigen van de Islam beoogt een financiele aderlating te zijn voor de beklaagde. Op die manier zullen de meesten het wel uit hun hoofd laten om ooit nog openbaar kritiek op de Islam te hebben. Maar het het toegangsverbod laat zien waar dat verder toe leidt. Engeland beroept zich namelijk op het feit dat Wilders vervolgd wordt in Nederland om hem de toegang te weigeren. Dat er van een veroordeling helemaal geen sprake is, doet niet ter zake. Het is voldoende dat hij beschuldigd is van kritiek op de Islam. Niet dat al die Britten het zo oneens zijn met die kritiek, maar ze zijn bang voor de Islamieten. En zo werkt de Juridische Jihad: eerst het publiek opzetten door middel van het juridische systeem, dan het wapen hanteren van de daardoor dreigende openbare ordeverstoring. Boeven zoalsMahmoud Suliman Ahmed Abu Ridah, verbonden aan Al-Qaeda,  en Ibrahim Moussawi,de woordvoerder van de terreurgroep Hezbollah worden gewoon ontvangen in Engeland. Heeft het nog iets te maken met antisemitisme? Helaas altijd wel. Yusuf al-Qaradawi, die openlijk oproept tot het schieten op joden, was welkom in de Verenigd Koninkrijk, want hij was uitgenodigd door de Islamitische Engelse medeburger en die stootten ze liever niet voor het hoofd. Er is ook geen gevaar want Joden bedreigen de openbare orde niet.
De vrijheid van meningsuiting dreigt  ondergeschikt te worden aan de angst voor verstoring van de openbare orde. En angst is een slechte raadgever.

Rosa van der Wieken

From time to time we bike along the Amstellyceum. A nice building in the old part of Amsterdam. Built in the typical Amsterdamse School style. It used to be a high school visited by many jewish pupils who lived in the neighbourhood. Not anymore. There are hardly any jewish pupils left in Amsterdam. It was a very active school. As soon as the german occupation asked in 1940 for  a declaration of arian descent they actively discharged all jewish schoolteachers. Not much later the jewish pupils were  sent or taken away. It is just one of many places in Amsterdam that is a quiet witness to what happened. I wonder what the rest of the teachers told eachother in the teachers room:  It is a pity they discharge Polak, because he is a good math teacher, but he is also very conceited. Thats what happens when you think you are better than anyone else. But miss Fransman, she is nice. Should we protest? No, if we protest we all get layed off and we have families to take care of. Any way it is better when they teach only jewish kids, because they understand them better. And you have to admit they always stick together. "

Thats how it works. Personal petty antagonisms, rationalisations and suddenly you are on your own. No, I dont forget that three percent of Dutch men and women who were real heroes. But thinking about the 97% that gladly gave the jews up or looked the other way I know: Thats how it is. We should rely on ourselves. We are the most trust worthy persons in time of need. Are we heading for times of need? To be honest: I dont know.
Rosa van der Wieken